Standvastigheid

Elk kind is uniek, en heeft zijn eigen karaktertrekken. Dat maakt de wereld leuk en interessant. Sommige eigenschappen van kinderen worden door ouders als moeilijk ervaren. Rigiditeit is zo’n eigenschap. Ouders worden soms tot wanhoop gedreven door een kind dat zich steeds heel koppig gedraagt.

Standvastigheid en een sterke eigen wil zijn prima om te hebben. Het geeft richting in je leven en het kan je ver brengen. Vaak zijn standvastige kinderen precies en heel oprecht. Overtuigingskracht, daadkracht en standvastigheid zijn goede eigenschappen. In sommige beroepen zijn deze eigenschappen echt heel handig. Denk bijvoorbeeld aan een advocaat of een manager.

Rigiditeit is vaak een reactie - coping - op angst

Koppige kinderen kunnen vaak erg bozig en tegendraads gedrag laten zien. Vaak ligt echter onder dit bozige gedrag in wezen een angst gevoel. Boosheid is soms de krachtige variant van angst. Het voelt voor sommige kinderen (en volwassenen) prettiger om boos te zijn op anderen, dan te moeten erkennen dat je eigenlijk angstig of verdrietig bent.

Sommige kinderen moeten leren schakelen

Bepaalde kinderen hebben van nature moeite om te schakelen van de ene situatie naar de andere. Ben je net lekker bezig, moet het stoppen. Dat is soms erg irritant en helemaal niet fijn. Laat je kind merken dat je die gevoelens begrijpt.

Voorspelbaarheid en structuur

Het is handig situaties zo voorspelbaar mogelijk te maken. Als volwassene vergeet je soms dat voor een kind niet altijd duidelijk is wat er gaat gebeuren. Het helpt om heel expliciet te vertellen wat er precies gaat gebeuren en wat er van het kind wordt verwacht.

Een voorbeeld: Wij weten wat een verjaardagsfeest inhoudt en hoe je je dan moet gedragen. Voor sommige kinderen is dat helemaal niet duidelijk. Vertel het kind vooral welk gedrag het kind moet laten zien bij aanvang. Wie geef je een hand en wat zeg je dan? Oefen hier eventueel vooraf mee in een rollenspel. 

Als er een dagplanning of weekplanning is, weet het kind van te voren wanneer een bepaalde activiteit gaat stoppen. Hiermee wordt het schakelen van de ene naar de andere situatie makkelijker. Ook helpt het om bijvoorbeeld tien minuten vooraf aan te geven dat het kind moet gaan stoppen met de huidige activiteit.

Begrip tonen geeft ruimte

Mensen doen wat ze doen niet voor niks. Als je kind in een koppige bui zit, heb je waarschijnlijk een onplezierig gesprek, en vind je je kind niet voor rede vatbaar.  Toch heeft het gedrag van je kind vermoedelijk wel een oorzaak. Soms is echter niet duidelijk waar het gedrag van je kind vandaan komt. Vraag je kind op een belangstellende toon naar de reden van zijn of haar gedrag. Wanneer de reden van het rigide gedrag bekend is, kunnen ouders het gedrag van het kind namelijk beter begrijpen en het eigen gedrag daarop afstemmen.

Als je bijvoorbeeld vermoedt dat je kind bang is om naar de zwemles te gaan, en het daarom pertinent niet wil, is het handig erkenning te geven aan die (angstige) gevoelens. Zonder erkenning blijven kinderen vaak hangen in starheid, met erkenning kunnen kinderen makkelijker meebewegen.

De kracht van standvastigheid
In gesprek met een standvastig kind

Als je kind in en koppige tegendraadse bui zit zal het kind ontkennen dat het angstig is. “Neehee, ik ben helemaal niet bang om…”. 

Aan de emotionele toon, kun je horen dat je geen redelijk en rustig gesprek hebt. Als volwassene ben jij degene die nu moet proberen redelijk te blijven. Geef eventueel aan dat jullie van mening verschillen èn dat dat mag.

Vertel je kind wat jij denkt dat de reden is van zijn of haar boosheid. Zo heeft je kind gehoord hoe jij erover denkt. De meeste kinderen trekken zich er echt wel wat aan van wat hun ouders zeggen. Sommige ouders zijn bang dat ze hun kind iets opdringen wat misschien helemaal niet waar is. Onze ervaring is dat kinderen hun ouders corrigeren als het echt niet klopt. Soms lopen de emoties hoog op. Dan is het handig je kind (en jezelf) even rust te geven om gevoelens te kunnen laten zakken.

Fijn, maar soms moet het toch...

Je hoeft het dus niet altijd eens te zijn met je kind. Leg uit hoe jij de situatie ziet en jij beslist wat er gaat gebeuren. Het kan helpen om het kind af te leiden door een nieuwe keuze te geven, waarbij het kind wel mag beslissen. 

Als afleiden niet werkt, geef je kind dan de kans om te schakelen en leg uit dat het consequenties heeft als het kind niet meewerkt. Elk miniem vermeend gedrag wat past in de richting van meewerken kun je stimuleren met een compliment. Soms is niks zeggen, maar in je houding laten voelen dat je het knap vindt even effectief. 

Praat over het gedrag, en wijs je kind als persoon niet af. “Ik hou echt van je, maar als je zo koppig doet, vind ik dat echt heel vervelend.”

Moeilijk zijn de momenten dat anderen de dupe zijn van het koppige gedrag van je kind. “Ik vind het echt vervelend dat oma nu lang moet wachten omdat jij nu niet mee wil”. Leg - eventueel waar je kind bij is - aan diegene uit dat jouw kind soms veel moeite heeft met schakelen, en dat je kind tijd nodig heeft. Ook kan humor soms helpen.

Standvastigheid

Standvastigheid en een sterke eigen wil zijn prima om te hebben. Het geeft richting in je leven en het kan je ver brengen. Vaak zijn standvastige kinderen precies en heel oprecht. Overtuigingskracht, daadkracht en standvastigheid zijn goede eigenschappen. In sommige beroepen zijn deze eigenschappen echt heel handig. Denk bijvoorbeeld aan een advocaat of een manager.

Rigiditeit is vaak een reactie - coping - op angst

Koppige kinderen kunnen vaak erg bozig en tegendraads gedrag laten zien. Vaak ligt echter onder dit bozige gedrag in wezen een angst gevoel. Boosheid is soms de krachtige variant van angst. Het voelt voor sommige kinderen (en volwassenen) prettiger om boos te zijn op anderen, dan te moeten erkennen dat je eigenlijk angstig of verdrietig bent.

Sommige kinderen moeten leren schakelen

Bepaalde kinderen hebben van nature moeite om te schakelen van de ene situatie naar de andere. Ben je net lekker bezig, moet het stoppen. Dat is soms erg irritant en helemaal niet fijn. Laat je kind merken dat je die gevoelens begrijpt.

Voorspelbaarheid en structuur

Het is handig situaties zo voorspelbaar mogelijk te maken. Als volwassene vergeet je soms dat voor een kind niet altijd duidelijk is wat er gaat gebeuren. Het helpt om heel expliciet te vertellen wat er precies gaat gebeuren en wat er van het kind wordt verwacht.

Een voorbeeld: Wij weten wat een verjaardagsfeest inhoudt en hoe je je dan moet gedragen. Voor sommige kinderen is dat helemaal niet duidelijk. Vertel het kind vooral welk gedrag het kind moet laten zien bij aanvang. Wie geef je een hand en wat zeg je dan? Oefen hier eventueel vooraf mee in een rollenspel. 

Als er een dagplanning of weekplanning is, weet het kind van te voren wanneer een bepaalde activiteit gaat stoppen. Hiermee wordt het schakelen van de ene naar de andere situatie makkelijker. Ook helpt het om bijvoorbeeld tien minuten vooraf aan te geven dat het kind moet gaan stoppen met de huidige activiteit.

Begrip tonen geeft ruimte

Mensen doen wat ze doen niet voor niks. Als je kind in een koppige bui zit, heb je waarschijnlijk een onplezierig gesprek, en vind je je kind niet voor rede vatbaar.  Toch heeft het gedrag van je kind vermoedelijk wel een oorzaak. Soms is echter niet duidelijk waar het gedrag van je kind vandaan komt. Vraag je kind op een belangstellende toon naar de reden van zijn of haar gedrag. Wanneer de reden van het rigide gedrag bekend is, kunnen ouders het gedrag van het kind namelijk beter begrijpen en het eigen gedrag daarop afstemmen.

Als je bijvoorbeeld vermoedt dat je kind bang is om naar de zwemles te gaan, en het daarom pertinent niet wil, is het handig erkenning te geven aan die (angstige) gevoelens. Zonder erkenning blijven kinderen vaak hangen in starheid, met erkenning kunnen kinderen makkelijker meebewegen.

Elk kind is uniek, en heeft zijn eigen karaktertrekken. Dat maakt de wereld leuk en interessant. Sommige eigenschappen van kinderen worden door ouders als moeilijk ervaren. Rigiditeit is zo’n eigenschap. Ouders worden soms tot wanhoop gedreven door een kind dat zich steeds heel koppig gedraagt.

De kracht van standvastigheid
In gesprek met een standvastig kind

Als je kind in en koppige tegendraadse bui zit zal het kind ontkennen dat het angstig is. “Neehee, ik ben helemaal niet bang om…”. 

Aan de emotionele toon, kun je horen dat je geen redelijk en rustig gesprek hebt. Als volwassene ben jij degene die nu moet proberen redelijk te blijven. Geef eventueel aan dat jullie van mening verschillen èn dat dat mag.

Vertel je kind wat jij denkt dat de reden is van zijn of haar boosheid. Zo heeft je kind gehoord hoe jij erover denkt. De meeste kinderen trekken zich er echt wel wat aan van wat hun ouders zeggen. Sommige ouders zijn bang dat ze hun kind iets opdringen wat misschien helemaal niet waar is. Onze ervaring is dat kinderen hun ouders corrigeren als het echt niet klopt. Soms lopen de emoties hoog op. Dan is het handig je kind (en jezelf) even rust te geven om gevoelens te kunnen laten zakken.

Fijn, maar soms moet het toch...

Je hoeft het dus niet altijd eens te zijn met je kind. Leg uit hoe jij de situatie ziet en jij beslist wat er gaat gebeuren. Het kan helpen om het kind af te leiden door een nieuwe keuze te geven, waarbij het kind wel mag beslissen. 

Als afleiden niet werkt, geef je kind dan de kans om te schakelen en leg uit dat het consequenties heeft als het kind niet meewerkt. Elk miniem vermeend gedrag wat past in de richting van meewerken kun je stimuleren met een compliment. Soms is niks zeggen, maar in je houding laten voelen dat je het knap vindt even effectief. 

Praat over het gedrag, en wijs je kind als persoon niet af. “Ik hou echt van je, maar als je zo koppig doet, vind ik dat echt heel vervelend.”

Moeilijk zijn de momenten dat anderen de dupe zijn van het koppige gedrag van je kind. “Ik vind het echt vervelend dat oma nu lang moet wachten omdat jij nu niet mee wil”. Leg - eventueel waar je kind bij is - aan diegene uit dat jouw kind soms veel moeite heeft met schakelen, en dat je kind tijd nodig heeft. Ook kan humor soms helpen.