Open ductus Botalli

Open ductus Botalli
Wat is ODB?

Omdat de longen tijdens de zwangerschap nog  geen functie hebben omzeilt het bloed de longen voor de geboorte door  middel van de ductus. Na de geboorte is deze korte weg niet meer nodig en dient de ductus te sluiten. Het sluiten van de ductus van  Botalli wordt mede aangestuurd door het hormoon prostaglandine en het  zuurstofgehalte in het bloed.

Na de geboorte neemt de hoeveelheid prostaglandine in het bloed af waardoor de ductus in veel gevallen zal sluiten. 

Bij veel prematuur geboren kinderen (maar soms  ook bij op tijd geboren kinderen) verloopt dit sluitingsproces niet  optimaal. Hierdoor kan de ductus nog (gedeeltelijk) open blijven. 

Verschijnselen & onderzoek

Verschijnselen
Soms hebben kinderen geen symptomen. In andere gevallen kunnen er symptomen optreden als:

  • een hoge / wisselende zuurstofbehoefte
  • moeilijkheden met de ademhaling
  • gewichtstoename door het vasthouden van vocht
  • een overbelasting van het hart
  • voedingsproblemen

Onderzoek
Bij lichamelijk onderzoek kan een hartgeruis  worden vastgesteld. De diagnose ODB wordt gesteld door middel van een  echo van het hart. Door middel van dit onderzoek in combinatie met de  symptomen kan bepaald worden of behandeling aangewezen is. 

Behandeling

Er zijn verschillende behandelingen voor een  ODB. Welke behandeling voor uw kind het meest geschikt is hangt van  meerdere factoren af: de zwangerschapsduur, leeftijd na de geboorte,  symptomen en of hij/zij al eerdere behandelingen voor de ODB heeft  ondergaan.

Medicijnen
Indien behandeling aangewezen is, wordt in  veruit de meeste gevallen eerst gepoogd de ductus met medicatie te  sluiten. Het medicijn dat hierbij gebruikt wordt is ibuprofen. Deze medicamenten zijn het meest effectief in de eerste  weken na de geboorte.

Operatie
Als medicatie onvoldoende effectief is  gebleken en uw kind nog steeds veel symptomen heeft van de ODB kan  besloten worden tot het operatief sluiten van de ductus. Dat gebeurt via  een sneetje aan de linkerkant van de borstkas, onder de oksel. De  linkerlong wordt opzij gehouden om de ductus Botalli te bereiken. De  arts zet een clipje op de ductus Botalli , zodat die direct is  afgesloten. Tijdens de operatie blijft het hart gewoon kloppen. Er is  dus geen sprake van een “open hart operatie”. De gehele procedure neemt  vaak niet meer dan een uur in beslag.

Hartkatheterisatie
Bij kinderen na het eerste levensjaar met een  ODB wordt meestal gekozen voor sluiting door middel van een hartkatheterisatie via de lies. 

Vooruitzichten

Na een geslaagde behandeling kan uw kind een normaal leven leiden en zijn er geen beperkingen. 

Complicaties die kunnen optreden na een  operatieve sluiting zijn heesheid door het minder goed functioneren van 1 van de stembanden of complicaties die samenhangen met het litteken/de wond. 

Emotionele gevolgen

Als er sprake is van een open ductus volgt er voor u een spannende tijd met onzekerheden:

  • Is de behandeling met medicatie voldoende?
  • (Wanneer) moet mijn kind geopereerd worden?
  • Welke complicaties kunnen optreden?

U kunt al uw vragen en zorgen bespreken met de behandelend arts, de verpleegkundige of maatschappelijk werker.

Open ductus Botalli
Wat is ODB?

Omdat de longen tijdens de zwangerschap nog  geen functie hebben omzeilt het bloed de longen voor de geboorte door  middel van de ductus. Na de geboorte is deze korte weg niet meer nodig en dient de ductus te sluiten. Het sluiten van de ductus van  Botalli wordt mede aangestuurd door het hormoon prostaglandine en het  zuurstofgehalte in het bloed.

Na de geboorte neemt de hoeveelheid prostaglandine in het bloed af waardoor de ductus in veel gevallen zal sluiten. 

Bij veel prematuur geboren kinderen (maar soms  ook bij op tijd geboren kinderen) verloopt dit sluitingsproces niet  optimaal. Hierdoor kan de ductus nog (gedeeltelijk) open blijven. 

Verschijnselen & onderzoek

Verschijnselen
Soms hebben kinderen geen symptomen. In andere gevallen kunnen er symptomen optreden als:

  • een hoge / wisselende zuurstofbehoefte
  • moeilijkheden met de ademhaling
  • gewichtstoename door het vasthouden van vocht
  • een overbelasting van het hart
  • voedingsproblemen

Onderzoek
Bij lichamelijk onderzoek kan een hartgeruis  worden vastgesteld. De diagnose ODB wordt gesteld door middel van een  echo van het hart. Door middel van dit onderzoek in combinatie met de  symptomen kan bepaald worden of behandeling aangewezen is. 

Behandeling

Er zijn verschillende behandelingen voor een  ODB. Welke behandeling voor uw kind het meest geschikt is hangt van  meerdere factoren af: de zwangerschapsduur, leeftijd na de geboorte,  symptomen en of hij/zij al eerdere behandelingen voor de ODB heeft  ondergaan.

Medicijnen
Indien behandeling aangewezen is, wordt in  veruit de meeste gevallen eerst gepoogd de ductus met medicatie te  sluiten. Het medicijn dat hierbij gebruikt wordt is ibuprofen. Deze medicamenten zijn het meest effectief in de eerste  weken na de geboorte.

Operatie
Als medicatie onvoldoende effectief is  gebleken en uw kind nog steeds veel symptomen heeft van de ODB kan  besloten worden tot het operatief sluiten van de ductus. Dat gebeurt via  een sneetje aan de linkerkant van de borstkas, onder de oksel. De  linkerlong wordt opzij gehouden om de ductus Botalli te bereiken. De  arts zet een clipje op de ductus Botalli , zodat die direct is  afgesloten. Tijdens de operatie blijft het hart gewoon kloppen. Er is  dus geen sprake van een “open hart operatie”. De gehele procedure neemt  vaak niet meer dan een uur in beslag.

Hartkatheterisatie
Bij kinderen na het eerste levensjaar met een  ODB wordt meestal gekozen voor sluiting door middel van een hartkatheterisatie via de lies. 

Vooruitzichten

Na een geslaagde behandeling kan uw kind een normaal leven leiden en zijn er geen beperkingen. 

Complicaties die kunnen optreden na een  operatieve sluiting zijn heesheid door het minder goed functioneren van 1 van de stembanden of complicaties die samenhangen met het litteken/de wond. 

Emotionele gevolgen

Als er sprake is van een open ductus volgt er voor u een spannende tijd met onzekerheden:

  • Is de behandeling met medicatie voldoende?
  • (Wanneer) moet mijn kind geopereerd worden?
  • Welke complicaties kunnen optreden?

U kunt al uw vragen en zorgen bespreken met de behandelend arts, de verpleegkundige of maatschappelijk werker.